Richelle Mead - Vampir Akademisi Serisi 5 - Ruh Bağı

çok heyecanlandım yaa
ben daha kan sözünü okumadımkii
teşekkürler.

 

vayy bee ben de çok heyecanlandımm )

 

Okyanıs srıdaş bnde sni ekledim faceden kabul edermsn adım Naz

 

evet kitapta sölüyo(yazıo

 

çeviriyi bitirdiğimde koyucam

 

arkadaşlar bana arkadaşlık edenlerin hepsini ekledim,okay?

 

Tamam arkadaşım
Ne zamana bitirebilirsin çeviriyi acaba?

 

aslında ben yarısını çevirdim şimdiye kadar ama bıraktım çünkü...SÜPPER bi haberim var.perşembe günü artemis sitesine blood promise ve spirit bound!und Türkçe kitaplarının kapaklarını koyacakmış.yaniii...4 ve 5 aynı anda çıkıyor!!!!büyük ihtimalle hafta sonu ikiside satışa çıkarılcak.!!yuppii!midemde kelebekler rock konseri vermeye başladı bile XD

 

eminisin :Yihu: süpermişşş ama pazartesi dediyseler 2-3 hafta sonra okuruz cnm

 

arkadaşlar şuna bi bakın 5. kitaptaymış ben görmemiştim ama bi analiz edin

 

Bahçeye inip sallanan koltuğa oturdum. Kafamı kaldırıp baktığımda Dimitri'nin bana doğru geldiğini farkettim.
Çok şaşırmıştım Lissa ve Christian cama çıkmış bizi dinliyorlardı. Dimitri yanıma oturdu. Ceketini gösterip
"Üşüdün mü? Ceketimi ister misin ?" diye sordu.
"Hayır. Teşekkürler" dedim.
"Hoş görünüyorsun" dedi.
"Sağ ol"
Uzunca bir sessizlik oldu. Canım acıyordu. Gözlerime baktı.
"Rose.." dedi. "Bugün nereye gittin ?"
"Nerede olduğumla ilgileniyor musun ?" diye sordum.
"Merek ettim sadece." Artık sabrım taşmaya başlamıştı.
"Eski arkadaşlarımla buluştum" dedim sakince.
"Yanlış arkadaşlarla takılmamaya dikkat et" Sabrım taşmıştı.
"Sanane ya sanane ? Sa-na-ne. Niye umrunda ? Niye ne yaptığım seni bu kadar ilgilendiriyor ?"
"İlgilendiriyor işte. Biz arkadaşız." dedi
"Arkadaş mıyız ?" dedim yüksek sesle. "Bak ben senin gibi değilim tamam mı? Sen sadece arkadaşımmışsın gibi davranamam. Yapamam. Ben..ben seni seviyorum ve unutamam." dedim.
"Yakında unutursun" dedi acımasızlıkla.
"Sen..bana karşı hiçbir şey hissetmiyor musun?" dedim.
"Hayır" dedi "Hissetmiyorum."
"O zaman neden gardiyanlarla savaşmaya kalktın ? Neden mahkemede benim yanımda olduğunu söyle dedin. Neden beni öptün ?"
Cevap vermedi. Arkasını döndü bir adım atmıştıki "Gitme.." dedim çaresiz ve yalvarır gibi bir ses tonuyla.
"Hayatımdan böyle çıkıp gitme"
Tekrar bana döndü. onunda yüzünde acı vardı.
"Seni seviyorum" diye fısıldadım.
"Ama ben seni sevmiyorum. Bunu kabullen artık."
"Hayır" dedim. "Seviyorsun. Sevmen gerekiyor. Eskiden seviyordun."
Yüzünü buruşturdu. "O eskidendi Rose"
"Sensiz yaşayamam" dedim. Tekrar bana baktı bunu söylememi beklemiyordu. "Sensiz nefes alamıyorum."
Gözlerindeki duyguları çözemiyordum ne düşünüyordu tahmin edemiyordum.Tekrar eski haline döndü.
"Hayır. Tandığım en güçlü insanlardan birisin. Bunuda atlatırsın."
BUNUDA ATLATIRSIN.. sözleri canımı acıtmıştı.
Tek kelime daha etmeden gitti. Lissa da Dimitriyle konuşmaya didiyordu. Lissa nın beynine girdim. Lissa çok telaşlanmış ve endişelenmişti. "Dimitri.." Hep birlikte oturma odasına geçtiler.
"Neden ona sevdiğini söylemiyorsun ?" dedi.
Dimitri: "çünkü sevmiyorum" dedi.
Christian araya girdi. "Dimitri, ne yaşanmış olursa olsun her şey düzelir"dedi
Dimitri " Düzelmesini istemiyorum" diye tekrarladı.
Lissa duvara dayandı sessizce ağlıyordu.
Dimitri "ne oldu ?" diye sordu hemen. -Lissa ya bağlanmıştıda-
"Ben.." dedi Lissa "Ben onu daha önce hiç böyle görmemiştim. Rose daima dim dik ayakta olurdu. En kötü en yıkıcı olaylarda bile güçlü olurdu. Ama bu sefer.. bu sefer öyle değildi. Çaresizdi yorgundu bitkindi. O ilk defa birine gerçekten aşık oldu. Senin için herşeyi yaptı dimitri. her şeyi. Ve yinede seni kaybetti."
Dimitri Liss'in sözünü bitirmesine izin vermedi. "Rose'da söyledim o tanıdığım en güçlü insan. Yarın yada ertesi gün bulur birini unutur beni." Liss bahçeye yöneldi, Dİmitri "Bırak yanlız kalsın ihtiyacı var" dedi.
görüntüden çıktım. YARIN YADA ERTESİ GÜN BUlUR BİRİNİ UNUTUR BENİ demişti. "Tanrım" dedim titrek bir sesle. Bunu nasıl söyleyebilir ? Tekrar sallanan koltuğa oturup ağlamaya başladım. Bu acıyı taşıyamıyordum artık. Ağır geliyordu kaldıramıyordum. Ne dayanacak gücüm kaldı nede ayakta duracak bir halim. Ben Dimitri yi bu kadar severken o nasıl olurduda beni sevemezdi ? Sevmediğini nasıl da haykırmıştı yüzüme. Hayalini canlandırdım gözümde ve kısık sesle fısıldadım. "Madem ayrılık var birazdan durma söyle bana bittiğini söyle. Madem bu son bakışmlar seninle durma hadi elveda de. Son dakikalar, son bakışmlar geçiyor gözlerimizden, Bırak kendini çok özel bu gece. AYRILIK VAR SENİNLE OYUN BİTİYOR BU GECE. Bırak kendini son yıldızız seninle. Tut biraz ellerimi bu son sahne. Bİr gün yine güneş doğacak ama sensiz parlayacak beni ısıtmayacak. Sokaklar yine insanlarla dolacak ama sensiz beni çağırmayacak. Son fırsat bu son gece sarıl boynuma ağla sessizce. ÇÜNKÜ BU SON SAHNE!!" Geçmişi düşündüm. Onun beni sevdiği anları yeniden hatırlamak istiyordum. Canımın acısından duramıyordum. Aklıma tamamen yanlış anılar geldi. YANLIŞ CÜMLELER.
"Senden yedi yaş büyüğüm Rose. bu ileride önemli bir fark olmayabilir ama şimdi aramızda uçurum var."
"Ben yetişkinim sense çocuksun."
"Onunla benim aramda olanlar seni hiç ilgilendirmez."
"Sen çocuksun ve öyle davranıyorsun."
"Küçük kız"
"Çünkü seni istiyorum."
"Sen bağımsız ve güçlü bir müttefiksin ve buda seni değerli kılıyor."
"Size Rose'u tuzağa düşürmek için ihtiyacım var."
"Seni sevmiyorum"
En başında anlamam gerken şeyi en sonunda anlıyordum. Deirdre nin sözleri yankılandı kafamda."BU ERİŞİLMEZ KİŞİYE BAĞLI OLMANIN NEDENİ ONUN ERİŞİLMEZ OLMASI OLABİLİR Mİ ACABA ?"
Benim dimitri ye bağlı olmamın nedeni onun erişilmez olması değildim. Aşktı ! Ama dimitrininki...onunki buydu.
Bilinçaltının oynadığı bir oyundu. Beni bana erişemediği için istiyordu ve bu nedenle onda saplantı haline gelmiştim. Ve şimdi... Ona deli gibi aşıktım ve onun için artık erişilmez değildim. Bu yüzden artık beni istemiyordu. Bunlar son darbelerdi. Artık kaldıramıyordum. Dimitri hayatımın anlamıydı ve ben onu sonsuza kadar kaybetmiştim. Beni sevmemişti sevmiyordu ve sevmeyecekti. "Ben seni sevmiyorum kabullen artık" demişti. Oyun bitmişti. Rüya bitmişti. Kabul et kalbim yalan aşkın bile bitti dedim kendi kendime. Artık neyi değiştirirdiki yaşıyor olmam? nefes verip almam ? Uçurumdaydım ve bu uçurumun geri dönüşü yoktu. Cebimden jileti çıkardım. Yavaşça bileğimi kesmeye başladım. Çok fazla kan akıyordu. Dİğer bileğimide kesmeye başladım. Sonra gözlerim kapanırken yere yığıldım. DAMARIMI KESTİĞİMİN FARKINDAYDIM.


KAFAYI YİYECEM BU NE YA??????OFF

 

bu gerçek mi fan made mi :saskin:

 

Bu 5. kitapmııff: bnce lissa onu yine iyleştrrde dimitrinin söyledikleri ff:ff:

 

bizim yazar bi delilik yapıp lissanın ikinci kez ölümden döndürmesini sağlamasında o zaman merak ediyorum işte gölge öpücüğüne bi gölge öpücüğü daha ne olur

ama haklısınız eğer gerçekse dimka aşmış durumda yani ff: Boşuna adrian & rose demiyorum :dil:

 

ben kitapta göremedim ama böle bişi olabilir şimdi bakıcam

 

dediğim gibi heralde bu fan yapımı ya

 

kim yazdıysa geniş bir hayal gücü varmış da dimitriye olan bu garezini çözemedim bu fanın

 

bncede ama umarım fan yapımıdırrff:ff:

 

Fan yapımıdr bncede bn böyle birşey hatrlamıorm kitapların hiç birinde

 

aynn ayrıca böyle bir yer olsa kesinlikle özet olarak 1. o çıkardı:$